Хез то бар ёди ишқ хубрӯён ме занем

خیز تا بر یاد عشق خوبرویان می زنیم

Пас зи роҳи дидаи боғи дӯстиро пай занем

پس ز راه دیده باغ دوستی را پی زنیم

Аз навой нолаи неи гӯшҳоро пар кунем

از نوای نالهٔ نی گوشها را پر کنیم

Вази фурӯғи оташ май чеҳраҳоро хуй занем

وز فروغ آتش می چهره‌ها را خوی زنیم

Чун дарин маҷлис ба ёд не барояд корҳо

چون درین مجلس به یاد نی برآید کارها

Мо замонӣ байт хонему замонӣ не занем

ما زمانی بیت خوانیم و زمانی نی زنیم

Заҳмати мо чун зи мо май порае кам ме кунад

زحمت ما چون ز ما می پاره‌ای کم می‌کند

Хирқа бифурӯшем ва худро бар суроҳе ме занем

خرقه بفروشیم و خود را بر صراحی می‌زنیم

Чанг дар дилбар занем он дам ки аз худ ғоибем

چنگ در دلبر زنیم آن دم که از خود غایبیم

Пас нӣим акнӯн чу ғоиби чанг дар вай кӣ занем

پس نئیم اکنون چو غایب چنگ در وی کی زنیم

Аз барои бе нишонеи як фурӯғ аз оҳи дил

از برای بی نشانی یک فروغ از آه دل

Дар баҳор ва дар хазон ва дар тамӯз ва дай занем

در بهار و در خزان و در تموز و دی زنیم

Дафтари малики ду оламро фурӯ шӯйем пок

دفتر ملک دو عالم را فرو شوییم پاک

Ҳар чаҳ он моро нишонаст оташи андар вай занем

هر چه آن ما را نشانست آتش اندر وی زنیم

Хониш
шморҳ 234 — ъндлӣб