Ба дардам ба дардам ки андеша дорам

به دردم به دردم که اندیشه دارم

Каз он ёсамин бар тиҳӣ шуд канорам

کز آن یاسمی‌‌بر تهی شد کنارم

Ба вақте ки давлати бпиўст бо ман

به وقتی که دولت بپیوست با من

Бпиўсти ҳиҷраш ба ғами рӯзгорам

بپیوست هجرش به غم روزگارم

Ки донад ки ҳолами чгўнст бе ту

که داند که حالم چگونه‌ست بی تو

Ки донад ки шабҳо ҳаме чун гузорам

که داند که شبها همی چون گذارم

Хаёлаш рабӯдаст хоб аз ду чашм

خیالش ربوده‌ست خواب از دو چشم

Гирифтанаш бояд ҳамеи устуворам

گرفتنش باید همی استوارم

зи ман баради нармаки ҳамеи ҳӯшёрӣ

ز من برد نرمک همی هوشیاری

Кунун бо ғам ӯ на баси ҳӯшёрам

کنون با غم او نه بس هوشیارم

Агар ғмгнонро ғами андар дил омад

اگر غمگنان را غم اندر دل آمد

Чаро ғмгнми ман чу ман дил надорам

چرا غمگنم من چو من دل ندارم

Чун он гавҳари пок аз ман ҷудо шуд

چون آن گوهر پاک از من جدا شد

Сазадгар ман аз чашми ёқӯти боРом

سزد گر من از چشم یاقوت بارم

Вагар ман нпоим ба озоди мардӣ

وگر من نپایم به آزاد مردی

Бибинанди мардум ки чун бе қарорам

ببینند مردم که چون بی قرارم

Ҳаме дод надиҳади замонаи маон ро

همی داد ندهد زمانه مهان را

Агар дод додӣ нарафтӣ нигорам

اگر داد دادی نرفتی نگارم

Чу ман ёдгораши дил род дорам

چو من یادگارش دل راد دارم

Диҳад ҳиҷри гӯйӣ ба ҷон зинҳорам

دهد هجر گویی به جان زینهارم