Мо ошиқ рӯй он нигорем

ما عاشق روی آن نگاریم

Зон хастау зору длФгорим

زان خسته و زار و دلفگاریم

Ҳамвора ба банд ӯ асирем

همواره به بند او اسیریم

Пайваста ба дом ӯ шикорем

پیوسته به دام او شکاریم

ӯ дилбари хуб хуб хубаст

او دلبر خوب خوب خوبست

Мо ошиқи зор зор зорем

ما عاشق زار زار زاریم

Тарсам ки ҷаҳон хароб гардад

ترسم که جهان خراب گردد

Аз дидаи сршг аз он нборим

از دیده سرشگ از آن نباریم

Аз фитнаи зулфи мшкборш

از فتنهٔ زلف مشکبارش

Гӯйӣ ки ҳамеша дар хуморем

گویی که همیشه در خماریم

Охири бнгўиӣ эй нигорин

آخر بنگویی ای نگارین

Кандар ҳаваси ту бар чаҳ корем

کاندر هوس تو بر چه کاریم

Гар даст ту нест бар сари мо

گر دست تو نیست بر سر ما

Мо худ сари ин ҷаҳон надорем

ما خود سر این جهان نداریم

Моро ба ҷафоӣ худ маёзор

ما را به جفای خود میازار

Козрдаҳ ҷавр рӯзгорем

کازردهٔ جور روزگاریم

Чун ту ба ҷамол бе мисолӣ

چون تو به جمال بی مثالی

Мо бе ту бадал ба дил надорем

ما بی تو بدل به دل نداریم

Хоки қидмат агар биёбем

خاک قدمت اگر بیابیم

Дар дида ба ҷой серума дорем

در دیده به جای سرمه داریم

Моро ба ҷаҳон мабод шодӣ

ما را به جهان مباد شادی

Гар мо ғами ту ба ғам шуморем

گر ما غم تو به غم شماریم

Хониш
шморҳ 284 — ъндлӣб