эй шӯхи дидаи асби ҷафо беш зин макун

ای شوخ دیده اسب جفا بیش زین مکن

Моро чу чашми хеши нижанд ва ҳазин макун

ما را چو چشم خویش نژند و حزین مکن

эй моҳ рӯй бар сари мо ҳар замони зи ҷавр

ای ماه روی بر سر ما هر زمان ز جور

Чун даври осмони дгарӣ ба гузин макун

چون دور آسمان دگری به گزین مکن

Меҳрӣ ки худ ниҳодае он меҳр бар мадор

مهری که خود نهاده‌ای آن مهر بر مدار

Меҳрӣ ки худ намӯдае он меҳр кин макун

مهری که خود نموده‌ای آن مهر کین مکن

Гуҳ чун худои ҳоҷати мо зи остони мсоз

گه چون خدای حاجت ما ز آستان مساز

Гуҳ чун Халифаи нойиби мо з остин макун

گه چون خلیفه نایب ما ز آستین مکن

Дар холу лаби нигари смри ъз ва дил магӯӣ

در خال و لب نگر سمر عز و دل مگوی

Дар зулфу рухи нигари сухани куфр ва дайн макун

در زلف و رخ نگر سخن کفر و دین مکن

Аз зулфи тобдори нишони гумони мҷўӣ

از زلف تابدار نشان گمان مجوی

Наваз рӯй шарми дори ҳадис яқин макун

نوز روی شرم دار حدیث یقین مکن

Зулфат чу тавқи гардани дев лъин шудаст

زلفت چو طوق گردن دیو لعین شدست

Рух чун чароғи ҳуҷраи рӯҳ аломин макун

رخ چون چراغ حجرهٔ روح‌الامین مکن

эй мо ба рӯҳи тири ту бо мо синон мабош

ای ما به روح تیر تو با ما سنان مباش

эй мо ба тани камони ту бо мо камӣн макун

ای ما به تن کمان تو با ما کمین مکن

Хоҳӣ ки то чу ҳалқа бимонем бар дарат

خواهی که تا چو حلقه بمانیم بر درت

Бо мо чу ҳалқаи дори лабон чун нигин макун

با ما چو حلقه‌دار لبان چون نگین مکن

Хоҳӣ ки лола пош нагардад ду чашми ман

خواهی که لاله پاش نگردد دو چشم من

Аз рӯй хеши чашми хасони лола чин макун

از روی خویش چشم خسان لاله چین مکن

Бинишонмон бар оташ ва бар теғ ва зинҳор

بنشانمان بر آتش و بر تیغ و زینهار

Бо ҳиҷри хешмон нафасӣ ҳамнишин макун

با هجر خویشمان نفسی همنشین مکن

Ту ҳам меӣ ва ҳам шукрии ҳону ҳони бета

تو هم میی و هم شکری هان و هان بتا

Аз худ битарсу дидаи моро чу ҳин макун

از خود بترس و دیدهٔ ما را چو هین مکن

эй аз камолу лутфу бузургӣ бар осмон

ای از کمال و لطف و بزرگی بر آسمان

Аҳду вафоу хизмати мо дар замин макун

عهد و وفا و خدمت ما در زمین مکن

Мардӣ на кӯдакӣ ки занӣ ҳар дам аз тарӣ

مردی نه کودکی که زنی هر دم از تری

Худро чу кӯдакону занон нозанин макун

خود را چو کودکان و زنان نازنین مکن

Бо ту вафо кунем ва ту бо мо ҷафо кунӣ

با تو وفا کنیم و تو با ما جفا کنی

Бо мо ҳаме чу он накунӣ борӣ ин макун

با ما همی چو آن نکنی باری این مکن

Охири туро ки гуфт ки дар ҷом бе дилон

آخر تو را که گفت که در جام بی‌دلان

Вақти алоҷ сирка кун ва ангабин макун

وقت علاج سرکه کن و انگبین مکن

Охири туро ки гуфт ки бо ошиқони хеш

آخر تو را که گفت که با عاشقان خویش

Нон гандумин бидору сухан гандумин макун

نان گندمین بدار و سخن گندمین مکن

Онон фусурдаанд кашон пӯстин кунӣ

آنان فسرده‌اند کشان پوستین کنی

Моро зи ғам чу сӯхтае пӯстин макун

ما را ز غم چو سوخته‌ای پوستین مکن

Гарчи ғариб ва бекасу дарвешу оҷизам

گرچه غریب و بی کس و درویش و عاجزم

Моро бипурс гуҳи гуҳии охир чунин макун

ما را بپرس گه گهی آخر چنین مکن

эй пеши ту сенаеи гуҳ ёу гуҳи алиф

ای پیش تو سنایی گه یا و گه الف

ӯро ба теғи ҳиҷр чу навен ва чу син макун

او را به تیغ هجر چو نون و چو سین مکن