Ҳар чанд дар миён ду гӯям замину чарх

هر چند در میان دو گویم زمین و چرخ

Лек ин ду гӯйро ба як андеша паҳна ам

لیک این دو گوی را به یک اندیشه پهنه‌ام

Дар дидаи сахои ту пӯшида монда ам

در دیدهٔ سخای تو پوشیده مانده‌ام

Зон пеши ту чу нури ду чашмат бараҳна ам

زان پیش تو چو نور دو چشمت برهنه‌ام