Ҳодисаи чархи байни фоидаи рӯзгор
حادثهٔ چرخ بین فایدهٔ روزگار
Сайри зи анҷуми шиноси ҳукми зи парвардгор
سیر ز انجم شناس حکم ز پروردگار
Низ набошад мудом ҳаст чу бар мо гузор
نیز نباشد مدام هست چو بر ما گذار
Ҳасрати имшаб чу дӯши меҳнати фардо чу дай
حسرت امشب چو دوش محنت فردا چو دی
Асб қаноат битоз пеши сипоҳи қадар
اسب قناعت بتاز پیش سپاه قدر
Адли худовандро сози зи фазлаши сипар
عدل خداوند را ساز ز فضلش سپر
ЁФаҳ магӯӣу мубин аз фалаки ин хайру шар
یافهمگوی و مبین از فلک این خیر و شر
Соиқи илми сети ин мунтаҳӣу мубтадӣ
سایق علمست این منتهی و مبتدی
Ҳоли фалакро мҷўии сайри маликро магӯӣ
حال فلک را مجوی سیر ملک را مگوی
Силки ҷўоҳии мгир бар раҳи маънии бпўӣ
سلک جواهی مگیر بر ره معنی بپوی
Нодарра шеърӣ бигӯӣ ҳасани саодати биҷавӣ
نادره شعری بگوی حسن سعادت بجوی
Назд зарифии хиром чун ҳасани асъадӣ
نزد ظریفی خرام چون حسن اسعدی
Онкии зи алмоси ақл дар маъонии бсФт
آنکه ز الماس عقل در معانی بسفت
Сӯсани иқболу бахт дар чаман ӯ шкФт
سوسن اقبال و بخت در چمن او شکفت
Ақл чун он ҳол дид дар сар бо худ бигуфт
عقل چون آن حال دید در سر با خود بگفت
Дайри зиёд онкӣ шуд дар раҳи ман муҳтадӣ
دیر زیاد آنکه شد در ره من مهتدی
Ҳоҷати ақли андрўи гашти раво эй аҷаб
حاجت عقل اندرو گشت روا ای عجب
Сохт ҳам аз баҳри хеш аз дилу табъаши салб
ساخت هم از بهر خویش از دل و طبعش سلب
Назд ҳамаи каси суханаши гашти равои зини сабаб
نزد همه کس سخنش گشت روا زین سبب
Ақлаш чун муқтадост табъи варои муқтада
عقلش چون مقتداست طبع ورا مقتدی
ӯ сабаби ъз даҳр ёфта аз бахти хеш
او سبب عز دهر یافته از بخت خویش
Сохта бар авҷи чархи ҳиммат ӯ тахти хеш
ساخته بر اوج چرخ همت او تخت خویش
Олам алавӣ кашад хотир ӯ рахти хеш
عالم علوی کشد خاطر او رخت خویش
Дидаи маҷоли сухан дар ватани муфрадӣ
دیده مجال سخن در وطن مفردی
Хати суханҳои хуб ёфт зи ганҷи калом
خط سخنهای خوب یافت ز گنج کلام
Баҳр маъонӣ гирифт ҳиммати табъаши тамом
بحر معانی گرفت همت طبعش تمام
Наздаш боз омад ӯ кард чу онҷои мақом
نزدش باز آمد او کرد چو آنجا مقام
Гӯйӣ бар авҷи сохт ҷойгаҳи обидӣ
گویی بر اوج ساخت جایگه عابدی
Офати идбор ва наҳс кард зи пешаши раҳил
آفت ادبار و نحس کرد ز پیشش رحیل
Саъди нуҷуми фалаки ҷусти мар ӯро далел
سعد نجوم فلک جست مر او را دلیل
Оҷиз ӯ шуд ҳасуди душман ӯ шуд залил
عاجز او شد حسود دشمن او شد ذلیل
Дид чу дар давлаташи қоидаи сармадӣ
دید چو در دولتش قاعدهٔ سرمدی
Ҳаду камоли ду чизи хотир ва он ҳимматаш
حد و کمال دو چیز خاطر و آن همتش
Соҳати он арши гашти мискини ин Фкртш
ساحت آن عرش گشت مسکین این فکرتش
Нест аҷаб каз фалак аз қабл рифъаташ
نیست عجب کز فلک از قبل رفعتش
Нозад бар ҳимматаши ҳосиди он ҳосидӣ
نازد بر همتش حاسد آن حاسدی
эй шудаи ашколи шеър аз дилу табъати баён
ای شده اشکال شعر از دل و طبعت بیان
Сохта аз ақлу фазл бар тану ҷони қаҳрамон
ساخته از عقل و فضل بر تن و جان قهرمان
Айни саодат чу гашти табъи турои тарҷумон
عین سعادت چو گشت طبع ترا ترجمان
Девонҳо сози зуди зи он ҳамми Фрқдӣ
دیوانها ساز زود ز آن همم فرقدی
Ҳнҷри идборро ханҷари иқболи зан
حنجر ادبار را خنجر اقبال زن
Силсилаи ҷоҳ дар кангари сидраи Фгн
سلسلهٔ جاه در کنگر سدره فگن
Нози ҳамалони макаш зон ки ба ҳар анҷуман
ناز همالان مکش زان که به هر انجمن
Аз ҳама дар илму фазли афзалӣу Авҳадӣ
از همه در علم و فضل افضلی و اوحدی
Оят бахтат намӯд аз ъзи бурҳони хеш
آیت بختت نمود از عز برهان خویش
Сират зебот ёфт аз хати сомони хеш
سیرت زیبات یافت از خط سامان خویش
Одат хубат баранд бар дили фармони хеш
عادت خوبت براند بر دل فرمان خویش
Дидаи иқболро акнӯн чун асмдӣ
دیدهٔ اقبال را اکنون چون اثمدی
Ҳофиз чун хотирии софӣ чун ҷавҳарӣ
حافظ چون خاطری صافی چون جوهری
Сокин чун кӯҳу кони равшан чун озарӣ
ساکن چون کوه و کان روشن چون آذری
Нарм чу оби равон зон ба гуҳи шоирӣ
نرم چو آب روان زان به گه شاعری
Ноби ту чун лўлўии софи ту чун ъсҷдӣ
ناب تو چون لولوی صاف تو چون عسجدی
Кибр ҳаё шуд чу дид он дилу табъу сахоат
کبر حیا شد چو دید آن دل و طبع و سخات
Саҳари мубин чу ёфт хотири шеъру саноат
سحر مبین چو یافت خاطر شعر و ثنات
Айш ҳнӣ шуд чу ёфт сирату зебу лақот
عیش هنی شد چو یافت سیرت و زیب و لقات
Дев зиён шуд чу ёфт дар ту фари муршидӣ
دیو زیان شد چو یافت در تو فر مرشدی
Ҳосид то дар ҷаҳон нест чу носеҳ ба дил
حاسد تا در جهان نیست چو ناصح به دل
Сохта бо неку бади рост чу бо об , гул
ساخته با نیک و بد راست چو با آب، گل
Нест ба чеҳраи ҳабаши бобати чину чгл
نیست به چهره حبش بابت چین و چگل
То набӯд назд ақли роди басони радӣ
تا نبود نزد عقل راد بسان ردی
Ҳарбаи иқболи гири сози зи табъаши Фсон
حربهٔ اقبال گیر ساز ز طبعش فسان
Шӯ з наҳваст барӣ кун ба саодати макон
شو ز نحوست بری کن به سعادت مکان
Нома иқбол хон зон ки туе хуши забон
نامهٔ اقبال خوان زان که تویی خوش زبان
Каъбаи зувворро ту ЊАЉАРУЛАСВАДӣ
کعبهٔ زوار را تو حجرالاسودی
Гардиши гардуну даҳри ҷуз ба ризоят мабод
گردش گردون و دهر جز به رضایت مباد
Сайри кавокиб ба саъди даври з роят мабод
سیر کواکب به سعد دور ز رایت مباد
Авни аноят ба ту ҷузи з худоят мабод
عون عنایت به تو جز ز خدایت مباد
Дайни худоӣати бод бо равиши Аҳмадӣ
دین خداییت باد با روش احمدی
Ҳасрату ранҷу бадии ёр ва садиқат мабод
حسرت و رنج و بدی یار و صدیقت مباد
Сират ва расм бидон кор ва тариқат мабод
سیرت و رسم بدان کار و طریقت مباد
Некии ёри ту боди наҳс рафиқат мабод
نیکی یار تو باد نحس رفیقت مباد
Бахши ту некӣу саъди саҳми ҳасудати бадӣ
بخش تو نیکی و سعد سهم حسودت بدی