Акнӯн ки сиёҳӣ эй дил чун хуршед
اکنون که سیاهی ای دل چون خورشید
Бешат бояд зи ишқ ман дод навид
بیشت باید ز عشق من داد نوید
Кандар чашмии ту аз азизии ҷовид
کاندر چشمی تو از عزیزی جاوید
Чун дидаи дидае сияҳ ба ки сифед
چون دیدهٔ دیدهای سیه به که سفید