эй рӯй ту рухшандатар аз қиблаи габр

ای روی تو رخشنده‌تر از قبلهٔ گبر

Ваии чашми ман аз фироқи гриндаҳ чу абр

وی چشم من از فراق گرینده چو ابر

Ман дасти зи остин бурун карда зи ишқ

من دست ز آستین برون کرده ز عشق

Ту пой ба доман андар оварда ба сабр

تو پای به دامن اندر آورده به صبر