Қоим ба худӣ аз он шабу рӯзи муқӣм

قائم به خودی از آن شب و روز مقیم

Бимат з сумумасту умедат ба насим

بیمت ز سمومست و امیدت به نسیم

Бо мо на зи об ва оташат бошад бим

با ما نه ز آب و آتشت باشد بیم

Чун соя шудӣ туро чаҳ Ҷайҳун чаҳ ҷҳим

چون سایه شدی ترا چه جیحون چه جحیم