эй қомат сарв гашта кӯтоҳ ба ту

ای قامت سرو گشته کوتاه به تو

Дар шаби Марв эй шудаи хаҷали моҳ ба ту

در شب مرو ای شده خجل ماه به تو

Гар ранҷ расад мабод ногоҳ ба ту

گر رنج رسد مباد ناگاه به تو

Он ранҷ расад ба ман пас онгоҳ ба ту

آن رنج رسد به من پس آنگاه به تو