Худро чу атои диҳии фаровони мстоӣ

خود را چو عطا دهی فراوان مستای

Вази манъ касе низ Марви нек аз ҷой

وز منع کسی نیز مرو نیک از جای

Дар манъу атои туро на дастаст ва на пой

در منع و عطا ترا نه دستست و نه پای

Банданда хдоисту гушояндаи худоӣ

بندنده خدایست و گشاینده خدای