Ақлӣ ки зи лутфи дидаи ҷони пиндошт

عقلی که ز لطف دیدهٔ جان پنداشت

Бар дили сифати туро ба хӯбии бнгошт

بر دل صفت ترا به خوبی بنگاشت

Ҷонӣ ки ҳаме бо ту тавон умр гузошт

جانی که همی با تو توان عمر گذاشت

Умрӣ ки дил аз меҳри ту бар натавон дошт

عمری که دل از مهر تو بر نتوان داشت