Вар буд худ нъўзболлٰаҳи духт

ور بود خود نعوذباللّٰه دخت

Кор хом омад ва тамом напухт

کار خام آمد و تمام نپخت

Толеъати гашт бе шаккии манҳус

طالعت گشت بی‌شکی منحوس

Бахти маймун ту шавад мнкўс

بخت میمون تو شود منکوس

Онкӣ аз нақш ӯат ор ояд

آنکه از نقش اوت عار آید

Паии духтарат хостор ояд

پی دخترت خواستار آید

Хону мони ту пари з ор шавад

خان و مان تو پر ز عار شود

Хона аз баҳри вай ҳисор шавад

خانه از بهر وی حصار شود

Бркс эмин мабош , зон пас ту

برکس ایمن مباش، زان پس تو

Ки наёбӣ амин бирав каси ту

که نیابی امین برو کس تو

Ҳеҷ касро ба худ наёрӣ хонд

هیچ‌کس را به خود نیاری خواند

Гўз бар гунбади инч кас нафишонд

گوز بر گنبد ایچ کس نفشاند

Марди меҳмон ба хон наёрӣ барад

مرد مهمان به خان نیاری برد

Накунад амн бар ъробӣ кард

نکند امن بر عرابی کرد

Оташу пунбаи ҷуфт кӣ гардад

آتش و پنبه جفت کی گردد

Хону монат ба ҷумла фӣ гардад

خان و مانت به جمله فی گردد

Гар ғуломии харӣ вагар шогирд

گر غلامی خری و گر شاگرد

Бо вай аз нокасе барояд гирд

با وی از ناکسی برآید گرد

Зуди домодят тамаъ дорад

زود دامادیت طمع دارد

Хештанро зи хонаи пиндорад

خویشتن را ز خانه پندارد

Чаҳ накӯ гуфт он бузурги устод

چه نکو گفت آن بزرگ استاد

Ки ваии афканди шеърро бунёд

که وی افکند شعر را بنیاد

Конкаҳро духтараст ҷои писар

کانکه را دختر است جای پسر

Гарчи шоҳаст ҳаст бади ахтар

گرچه شاهست هست بد اختر

Вонкаҳ ӯро диҳеми мо салавот

وآنکه او را دهیم ما صلوات

Гуфт колмкрмоти дафни бенот

گفت کالمکرمات دفن بنات

Чун буд бо бенот наъши фалак

چون بود با بنات نعش فلک

Бар замини ҷуфти наъш ба бе шак

بر زمین جفت نعش به بی‌شک

Бар фалак чун бенот бо наъш аст

بر فلک چون بنات با نعش است

Бар замини ҳам бенот бар наъш аст

بر زمین هم بنات بر نعش است

Ҳркро духтараст хоссаи Флод

هرکرا دختر است خاصه فلاد

Беҳтар аз гӯр набӯдаш домод

بهتر از گور نبودش داماد