Рафтем , агар чаҳ дил ба ғамати дардманд буд

رفتیم، اگر چه دل به غمت دردمند بود

Дар чини турраи ту асири каманд буд

در چین طره تو اسیر کمند بود

Булбул ба оҳу нолаи чаманро видоъ кард

بلبل به آه و ناله چمن را وداع کرد

Кони базмро тарона ӯ нописанд буд

کان بزم را ترانه او ناپسند بود

Душвор менамӯд сафар бо фироқи бол

دشوار مینمود سفر با فراغ بال

Чун мурғи дил ба дом касе пои банд буд

چون مرغ دل به دام کسی پای بند بود

Алқсаҳ , дар фироқи саромади шумори умр

القصه، در فراق سرآمد شمار عمر

Сармояи висол ки донад ки чанд буд

سرمایه وصال که داند که چند بود

Розӣ нашуд ки такя занад бар сарири малик

راضی نشد که تکیه زند بر سریر ملک

Дарвешро ки пояи ҳиммати баланд буд

درویش را که پایه همت بلند بود

Хуш кардӣ эй рақиб , ки оташ задӣ бадал

خوش کردی ای رقیب، که آتش زدی بدل

Кин доғ бар ҷароҳати мо сӯдманд буд

کاین داغ بر جراحت ما سودمند بود

Шоҳии бҳич рӯй зи тоб ғамат наҷуст

شاهی بهیچ روی ز تاب غمت نجست

Умрӣ агар чаҳ бар сари оташи сапанд буд

عمری اگر چه بر سر آتش سپند بود