Нури таҷаллӣ ӯ сохт мунаввари маро

نور تجلی او ساخت منور مرا

Сӯрат ӯ шуд падед кард мусаввири маро

صورت او شد پدید کرد مصور مرا

Пери харобот ишқ дод марои ҷом май

پیر خرابات عشق داد مرا جام می

Соқии риндон худ кард муқарари маро

ساقی رندان خود کرد مقرر مرا

Ақли дамии даври шӯ аз бар риндони ишқ

عقل دمی دور شو از بر رندان عشق

Мастам ва ту ҳушёр нест ту дар хури маро

مستم و تو هشیار نیست تو در خور مرا

Маҷлиси ту он ту маҷмаъи ман он ман

مجلس تو آن تو مجمع من آن من

Фикри парешони туро зулфи мънбри маро

فکر پریشان تو را زلف معنبر مرا

Ошиқу маъшӯқу ишқ ҳар се бар мо якеаст

عاشق و معشوق و عشق هر سه بر ما یکیست

Дар ду ҷаҳон ҳаст нест ҷузи як дигари маро

در دو جهان هست نیست جز یک دیگر مرا

Зоти з рӯй сифот гашта ба ман ошкор

ذات ز روی صفات گشته به من آشکار

Ишқ барои зуҳӯри сохтаи мазҳари маро

عشق برای ظهور ساخته مظهر مرا

Банда ҳар Сайидами Сайид ҳар банда ам

بندهٔ هر سیدم سید هر بنده ام

Ҳукм харобот дод хоҷаи қанбари маро

حکم خرابات داد خواجهٔ قنبر مرا

Хониш
ғзл шморҳ 57 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ