Биё эй нури чашми мо ва хуш биншин ба ҷои худ

بیا ای نور چشم ما و خوش بنشین به جای خود

Мунаввари сози мардумро ва ҳам хлўтсрои худ

منور ساز مردم را و هم خلوتسرای خود

зи султонии ин дунё чаҳ ҳосил эй амири ман

ز سلطانی این دنیا چه حاصل ای امیر من

Чаро чун моу ҷад мо набошӣ подшои худ

چرا چون ما و جدّ ما نباشی پادشای خود

Биёу дардии моро зи дасти мо равони даракаш

بیا و دردی ما را ز دست ما روان درکش

Вагар дарди дилии дории зи худ май ҷӯи давои худ

و گر درد دلی داری ز خود می جو دوای خود

Гулистонасту булбули масту соқии ҷом май бар даст

گلستانست و بلبل مست و ساقی جام می بر دست

Ҳарифи бодаи нўшониму хўшўқт аз навой худ

حریف باده نوشانیم و خوشوقت از نوای خود

Чаро махмур май гардии биёу ҳамдами мо шӯ

چرا مخمور می گردی بیا و همدم ما شو

Қадам дар роҳи ёрон зан мазан теша ба пои худ

قدم در راه یاران زن مزن تیشه به پای خود

Равон шуд оби чашми мо ки бо ту моҷаро гуяд

روان شد آب چشم ما که با تو ماجرا گوید

Дамӣ биншин ба чашм мо бипурс ин моҷарои худ

دمی بنشین به چشم ما بپرس این ماجرای خود

Мурӣди неъмати аллоҳи шӯ ки пери ошиқони гардӣ

مرید نعمت الله شو که پیر عاشقان گردی

Ҳавоӣ ӯ ба дастовар раҳо кун ин ҳавои худ

هوای او به دست آور رها کن این هوای خود