Дар соғари мо ба ҷуз меноб набӯ

در ساغر ما به جز می ناب نبو

Бо ошиқи масти ақли махмур ки бӯ

با عاشق مست عقل مخمور که بو

Гӯйии зи фалони чашмаи равони об хуш аст

گویی ز فلان چشمه روان آب خوش است

Бо баҳри муҳӣти қатраи об чаҳ бӯ

با بحر محیط قطرهٔ آب چه بو