Сабо дар нофа май ғлтди зи гирди роҳи побӯсаш

صبا در نافه می‌غلتد ز گرد راه پابوسش

Ҳаё дар парда пинҳон мешавад аз шарми номӯсаш

حیا در پرده پنهان می‌شود از شرم ناموسش

зи ёди чашми тарсое ба дили тбхолаҳ Эй дорам

ز یاد چشم ترسایی به دل تبخاله‌ای دارم

Ки ҷӯшад шӯри маҳшар аз лаби хомӯши ноқўсш

که جوشد شور محشر از لب خاموش ناقوسش

намедонад забони равшанои шуълаи розам

نمی‌داند زبان روشنایی شعله رازم

Чароғи хилвати ман тира бахтӣ гашта фонӯсаш

چراغ خلوت من تیره‌بختی گشته فانوسش

Сари кӯе ба ғорат дод ёди куфру имонам

سر کویی به غارت داد یاد کفر و ایمانم

Ки дилро дар суҷуди оради хаёли остони бӯсаш

که دل را در سجود آرد خیال آستان‌بوسش

Дили навмедро дидам ба коми хештани рӯзӣ

دل نومید را دیدم به کام خویشتن روزی

Ки дидам чун асир аз дигарон якбораи маъюсаш

که دیدم چون اسیر از دیگران یکباره مأیوسش