зи ёдаши бас ки ҳушёрам ба хӯни хештани мастам
ز یادش بس که هشیارم به خون خویشتن مستم
намедонам куҷо май мехӯрд дигар ки ман мастам
نمیدانم کجا می میخورد دیگر که من مستم
Вуҷӯдамро адами паймона таклиф ме бахшад
وجودم را عدم پیمانه تکلیف میبخشد
Агар дар перҳан махмур бошам дар кафани мастам
اگر در پیرهن مخمور باشم در کفن مستم
Мадаи паймона бо паймонаи маҳшар чаҳ хоҳӣ кард
مده پیمانه با پیمانه محشر چه خواهی کرد
Тағофули пеша вақте май шӯии огаҳ ки ман мастам
تغافلپیشه وقتی میشوی آگه که من مستم
Ба ёди ҷилвае аз шавқи рӯеи боғ ҳо дорам
به یاد جلوهای از شوق رویی باغها دارم
Ба пои сарв дар рақсам ба буии ёсумани мастам
به پای سرو در رقصم به بوی یاسمن مستم
Сар ҳар мӯи чироғони хаёлами трдмоғии байн
سر هر مو چراغان خیالم تردماغی بین
Ним парвона аммо аз шароб сӯхтани мастам
نیم پروانه اما از شراب سوختن مستم
Гулистон кардаам ҷонро чироғон кардаам дил ро
گلستان کردهام جان را چراغان کردهام دل را
Нагунҷад булбулу парвона дар ҷое ки ман мастам
نگنجد بلبل و پروانه در جایی که من مستم
Раҳи савдои зулфаши манзил осӯдагӣ дорад
ره سودای زلفش منزل آسودگی دارد
Ба буии нофа сар кардам суроғӣ дар хутани мастам
به بوی نافه سر کردم سراغی در ختن مستم