Чаҳ ҳарфи меҳру вафо гӯш кардае аз мо

چه حرف مهر و وفا گوش کرده ای از ما

Чаҳ дидае ки фаромӯш кардае аз мо

چه دیده ای که فراموش کرده ای از ما

Баҳори сӯхтагии чоки далқ урёнӣ аст

بهار سوختگی چاک دلق عریانی است

Чаҳ шуълаҳо ки қсб пӯш кардае аз мо

چه شعله ها که قصب پوش کرده ای از ما

Мабод дардисари қилу қолат эй ғифлат

مباد دردسر قیل و قالت ای غفلت

Чароғи мадриса хомӯш кардае аз мо

چراغ مدرسه خاموش کرده ای از ما

Табассумӣ ки нмкпўш кардае аз дил

تبسمی که نمکپوش کرده ای از دل

Тараҳҳумӣ ки ҷафо кӯш кардае аз мо

ترحمی که جفا کوش کرده ای از ما

Ба ҷони машраб мо мехӯрд вараъи савганд

به جان مشرب ما می خورد ورع سوگند

Чаҳ тавбаҳо ки қадаҳ нӯш кардае аз мо

چه توبه ها که قدح نوش کرده ای از ما

Хумори ҳавсила сӯзаст нашъаи рангин тар

خمار حوصله سوز است نشئه رنگین تر

Ғамӣ ки бода срҷўш кардае аз мо

غمی که باده سرجوش کرده ای از ما

Асири мунфаил аз орзӯ наме гардӣ

اسیر منفعل از آرزو نمی گردی

Чаҳ ҳалқаҳо ки на дар гӯш кардае аз мо

چه حلقه ها که نه در گوش کرده ای از ما