Дил дар қадаҳи зи шавқи лабат офтоб дошт

دل در قدح ز شوق لبت آفتاب داشت

Дар оби лаъли оташи мо печ ва тоб дошт

در آب لعل آتش ما پیچ و تاب داشت

Матлаб гудохт шухии дашномро чаҳ шуд

مطلب گداخت شوخی دشنام را چه شد

Ҳарф ба лаб наёмада мо ҷавоб дошт

حرف به لب نیامده ما جواب داشت

Озодаро фасонаи роҳати ҳам офат аст

آزاده را فسانه راحت هم آفت است

Юсуф чаҳ ранҷҳо ки зи таъбир хоб дошт

یوسف چه رنجها که ز تعبیر خواب داشت