Субҳ шуд соқӣ бидиҳ ҷом май дерина ро

صبح شد ساقی بده جام می دیرینه را

То бар афрӯзем аз ин оташи чароғи сина ро

تا بر افروزیم از این آتش چراغ سینه را

Фасли гул то аз лаб соғар нагирӣ коми дил

فصل گل تا از لب ساغر نگیری کام دل

Аз миёни ҳафта берун кун шаби одина ро

از میان هفته بیرون کن شب آدینه را