Хуҷастаи тоҷи мъолии алии бен Носир

خجسته تاج معالی علی بن ناصر

Бдҳр собир будам дар иштиёқи ту дайр

بدهر صابر بودم در اشتیاق تو دیر

Кунун чу дайр бадаст омадӣ бад-ӣни зӯдӣ

کنون چو دیر بدست آمدی بدین زودی

Марв ки нест дилам аз ҷамол рӯй ту сайр

مرو که نیست دلم از جمال روی تو سیر

Ту шоҳзодаи назмӣ ва дар масофи сухан

تو شاهزاده نظمی و در مصاف سخن

Ҷаҳон надид ва набинад чу ту савори далер

جهان ندید و نبیند چو تو سوار دلیر

Марои ту шоҳи сухани хондаеу шоҳи сухан

مرا تو شاه سخن خوانده ای و شاه سخن

Тўӣӣ на ман , ки тўӣӣ чун ва манам чун шер

توئی نه من، که توئی چون و منم چون شیر

Марои забон чу шамшер шуд ту то гуфтӣ

مرا زبان چو شمشیر شد تو تا گفتی

Ҳакими сӯзанӣ эй бо забон чун шамшер

حکیم سوزنی ای با زبان چون شمشیر

Баранд шери илмро ба пеши сафи лекин

برند شیر علم را به پیش صف لیکن

Тамаъ надорад азуи ҳечкас шуҷоати шер

طمع ندارد ازو هیچکس شجاعت شیر

Дуруст гуфтӣ , лекин нагуфтӣ он хатиб

درست گفتی، لیکن نگفتی آن خطیب

Набард ва нахулд бар касе набошад чир

نبرد و نخلد بر کسی نباشد چیر

Турост чираи забонӣ чу зулфиқори алӣ

تراست چیره زبانی چو ذوالفقار علی

Маро чу теғи пиёзу чгндру оҷир

مرا چو تیغ پیاز و چگندر و آجیر

Агар бтиғи забони душмани турои нкшм

اگر بتیغ زبان دشمن ترا نکشم

Сараш бубахшам ва . . . Венаши бадарам аз сар . . . эйр

سرش ببخشم و . . . ونش بدرم از سر . . . ایر

Бдўлти ту ба . . . Эйрӣ чу тири равғангар

بدولت تو به . . . ایری چو تیر روغنگر

Буруни кашами з дар . . . Венаши эйрро дар ғайр

برون کشم ز در . . . ونش ایر را در غیر

Бақоат хоҳам аз имрӯз то бФрдоӣӣ

بقات خواهم از امروز تا بفردائی

Ки гашта бошад дарёии ҳашари дайри изир

که گشته باشد دریای حشر دیر یزیر