эй сӯзи нек чун писари хоҷаи клохӣ

ای سوز نیک چون پسر خواجه کلاخی

Бо зарқу либосоту фусун ва дар вдўзӣ

با زرق و لباسات و فسون و در ودوزی

Соли ту бпнҷоаҳ ва як омад ки яке рӯз

سال تو بپنجاه و یک آمد که یکی روز

Мроири туро танг наомад дар рӯзӣ

مرایر ترا تنگ نیامد در روزی

Домоди хари хоҷаи бадии пеши басии сол

داماد خر خواجه بدی پیش بسی سال

Ва имсоли хару хоҷау домоди спўзӣ

و امسال خر و خواجه و داماد سپوزی