Смсомк аз ҳиҷоем дар шаҳр коғ кард

صمصامک از هجایم در شهر کاغ کرد

Гўӣӣ ки арскўраҳ . . . Ҳаии хӯрда роғ кард

گوئی که ارسکوره . . . هی خورده راغ کرد

Молихи коси пухта ба андар димоғ хӯрд

مالیخ کاس پخته به اندر دماغ خورد

Зон коҷи бори худро ганда димоғ кард

زان کاج بار خود را گنده دماغ کرد

Андари пилос гӯшаи сайёди содаи гир

اندر پلاس گوشه صیاد ساده گیر

Рўӣӣ чу мурғи мурдау гардан чу зоғ кард

روئی چو مرغ مرده و گردن چو زاغ کرد

Аз кох хӯрдани ониги биҳмити ҷуҳуд

از کاخ خوردن آنیگ بیحمیت جهود

Бе дӯки пунба кардан худро бдоғ кард

بی دوک پنبه کردن خود را بداغ کرد

Аз чашми содаи гӯшаи полизбони шабӣ

از چشم ساده گوشه پالیزبان شبی

Самсомро ба . . . Ар ва дигар рӯз лоғ кард

صمصام را به . . . ار و دگر روز لاغ کرد

Чунсора Эй наёфт миҷнбиди оташин

چون ساره ای نیافت میجنبید آتشین

Омад панираи бору ҳамасора коғ кард

آمد پنیره بار و همه ساره کاغ کرد

Садри бузургвор чу он зулм ӯ бидид

صدر بزرگوار چو آن ظلم او بدید

Занро бгўшаҳ . . . Аду дилаш бо фироқ кард

زن را بگوشه . . . اد و دلش با فراغ کرد

Садри ҷаҳонён ки ҷаҳонро зшъри ғам

صدر جهانیان که جهان را زشعر غم

Рони адуашро чу сари кара доғ кард

ران عدوش را چو سر کره داغ کرد

Бо ӯ чароғи давлати хасмаши надоди нур

با او چراغ دولت خصمش نداد نور

Кони хоми пӯстин блби андар чароғ кард

کان خام پوستین بلب اندر چراغ کرد

Бодо бо каллаи хари каллаи адуаш

بادا با کله خر کله عدوش

Андари миёни боғ ки гетӣ чу боғ кард

اندر میان باغ که گیتی چو باغ کرد