Агар соқӣ нагардад шаби анисам

اگر ساقی نگردد شب انیسم

Ғарибӣ май кашам дар кӯии маҳтоб

غریبی می کشم در کوی مهتاب

Насозам то қадаҳро айнаки хеш

نسازم تا قدح را عینک خویش

Науфтад чашми ман бар рӯй маҳтоб

نیفتد چشم من بر روی مهتاب