Бар гӯш зад насимам , савтӣ ки нешикар дошт

بر گوش زد نسیمم، صوتی که نیشکر داشت

Овози пои он гул , ширинӣ дигар дошт

آواز پای آن گل، شیرینی دگر داشت

Дишаб ки он сеӣ қад , ороиши чаман буд

دیشب که آن سهی قد، آرایش چمن بود

Гулро зи шарми рӯйиш , булбул ба зер пар дошт

گل را ز شرم رویش، بلبل به زیر پر داشت

Натавон шумурдан аз худ , фарзанди нохалаф ро

نتوان شمردن از خود، فرزند ناخلف را

Дар олами ҳақиқат , ёқӯби як писар дошт

در عالم حقیقت، یعقوب یک پسر داشت

Таъсии боди нихват , кар мекунад ғанӣ ро

تاثیر باد نخوت، کر می کند غنی را

Гӯши садафи гарон буд , то доманаш гуҳар дошт

گوش صدف گران بود، تا دامنش گهر داشت

Тғрои зи бас ки гаштем , расвои ъшқбозӣ

طغرا ز بس که گشتیم، رسوای عشقبازی

Ҳар бихбр ки дидем , аз рози мо хабар дошт

هر بیخبر که دیدیم، از راز ما خبر داشت