Осӯдаи дилӣ бар ман битоб ҳаром аст

آسوده دلی بر من بیتاب حرام است

Бар рӯзи сиёҳами шаби маҳтоб ҳаром аст

بر روز سیاهم شب مهتاب حرام است

Парвонаи шаб аз бистари ороми гурезад

پروانه شب از بستر آرام گریزد

То шамъ нёсуда , бирав хоб ҳаром аст

تا شمع نیاسوده، برو خواب حرام است

Ман ҳамчуи сабу , даст гирифтам ба дар гӯш

من همچو سبو، دست گرفتم به در گوش

Он рӯз ки гуфтанд май ноб ҳаром аст

آن روز که گفتند می ناب حرام است

Коми талаб аз чашмау ҷӯ тар натавон кард

کام طلب از چشمه و جو تر نتوان کرد

То лаб ба муҳӣтӣ нарасад , об ҳаром аст

تا لب به محیطی نرسد، آب حرام است

Мо тӯҳмати ором , ба душман напасандем

ما تهمت آرام، به دشمن نپسندیم

Дар миллати мо , куштани симоб ҳаром аст

در ملت ما، کشتن سیماب حرام است