Бар либоси фахри бе эътибори хусравон

بر لباس فاخر بی اعتبار خسروان

Бахяҳои хирқаи мо , ханда дандон намост

بخیه های خرقه ما، خنده دندان نماست

Бас ки хомӯшии шиори мо буд , чун офтоб

بس که خاموشی شعار ما بود، چون آفتاب

Ташти мо аз боми гардуни грбиФтд , бе садост

طشت ما از بام گردون گربیفتد، بی صداست

Нашунӯдгар он париваш гуфта моро , баҷост

نشنود گر آن پریوش گفته ما را، بجاست

Ҳарфи мо саргаштагон , чун зулф ӯ по дар ҳавост

حرف ما سرگشتگان، چون زلف او پا در هواست