Нигоҳам бар Рахши хор ба гули пайвастаро монад

نگاهم بر رخش خار به گل پیوسته را ماند

Дилам бо зулф ӯ тор ба сунбули бастаро монад

دلم با زلف او تار به سنبل بسته را ماند

Азу рангӣ надорам ,гар ба ӯ сад бор май печам

ازو رنگی ندارم، گر به او صد بار می پیچم

Танам дар печиш ӯ , риштаи гулдастаро монад

تنم در پیچش او، رشته گلدسته را ماند