Хоҳам ғазалиро ки ба маҳбӯб тавон хонд

خواهم غزلی را که به محبوب توان خواند

Байтӣ хушам ояд ки ба матлӯб тавон хонд

بیتی خوشم آید که به مطلوب توان خواند

Бе рӯй ту , аз шуълаи оҳами шаби торик

بی روی تو، از شعله آهم شب تاریک

Равшан шуда зон гӯна ки мактуб тавон хонд

روشن شده زان گونه که مکتوب توان خواند