Бар наме тобади дилам , пас мондаи парвиз ро

بر نمی تابد دلم، پس مانده پرویز را

Ганҷ бод оварад мехоҳам агар бод оварад

گنج باد آورد می خواهم اگر باد آورد

Бас ки он бдхўи маро бебаҳра мехоҳад зи васл

بس که آن بدخو مرا بی بهره می خواهد ز وصل

намекунад худро Фромш ,гар зи ман ёд оварад

می کند خود را فرامش، گر ز من یاد آورد