Кӣ буд девонагонро тарсӣ аз борони санг ?

کی بود دیوانگان را ترسی از باران سنگ؟

Ҳар тараф аз бими ақли худ гурезон гаштаанд !

هر طرف از بیم عقل خود گریزان گشته اند!

Неи шносои хати сунбул , на мазмуни фаҳми гул

نی شناسای خط سنبل، نه مضمون فهم گل

Обҳо тифлонаи доим бар гулистон гашта анд

آبها طفلانه دایم بر گلستان گشته اند