Маро ба нисбати одам , замона хор кунад

مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کند

Хатои зи даст падар шуд , писар чаҳ кор кунад

خطا ز دست پدر شد، پسر چه کار کند

Сабо куҷост ки аз ғунчаи лабат , ҳарфӣ

صبا کجاست که از غنچه لبت، حرفی

Занад ба гӯши хазон , кори сад баҳор кунад

زند به گوش خزان، کار صد بهار کند

Нигаҳи захираи намояд ҳамеша мардуми чашм

نگه ذخیره نماید همیشه مردم چشم

Ки рӯзи ваъда ӯ сарф интизор кунад

که روز وعده او صرف انتظار کند