Пой то сар чун ҷараси гӯшам , вале зини корвон

پای تا سر چون جرس گوشم، ولی زین کاروان

Ҷузи фиғони худ ба ман савт ва садое барнахурад

جز فغان خود به من صوت و صدایی برنخورد

Барги коҳам , лек аз бетолъиҳо бар серум

برگ کاهم، لیک از بی طالعیها بر سرم

Ҷазба шавқӣ наомад , каҳрабое барнахурад

جذبه شوقی نیامد، کهربایی برنخورد