Чу зи анҷумани броиӣ , ивази ту ноз монад

چو ز انجمن برآیی، عوض تو ناز ماند

Ман агар зи ғами бимирам , ба дилам ниёз монад

من اگر ز غم بمیرم، به دلم نیاز ماند

Ба умеди онкии ое , шаби базм то саҳаргаҳ

به امید آنکه آیی، شب بزم تا سحرگه

Чу даҳони шиша май , дар хона боз монад

چو دهان شیشه می، در خانه باز ماند