Покрў дар хоки ҳндстон , ҳамин обасту бас

پاکرو در خاک هندستان، همین آب است و بس

Сбҳаҳи гирдоне ки дорад , чарх дулобасту бас

سبحه گردانی که دارد، چرخ دولاب است و بس

Дил бикун аз худ , ки дар базми ҷгрхўорони ҳинд

دل بکن از خود، که در بزم جگرخواران هند

Нохунӣ каз хӯн нагардад сурх , мизробасту бас

ناخنی کز خون نگردد سرخ، مضراب است و بس

Ҳарки омад , аз ҳуҷуми тира рӯзӣ барнагашт

هرکه آمد، از هجوم تیره روزی برنگشت

Зини шабистони онкии бргрдидаҳ , маҳтобасту бас

زین شبستان آنکه برگردیده، مهتاب است و بس

Ҳеҷ кас дар базми ин трдомнон хўнгрм нест

هیچ کس در بزم این تردامنان خونگرم نیست

Грмхўнигар ба чанг ояд , менобасту бас

گرمخونی گر به چنگ آید، می ناب است و بس

Толеъи шаҳр занон дорад нгорстони ҳинд

طالع شهر زنان دارد نگارستان هند

Ҳаст ҳарчизаш фаровон , мард камёбасту бас

هست هرچیزش فراوان، مرد کمیاب است و بس

Гашти рутабу ёбсш дар чашми тғро бе маза

گشت رطب و یابسش در چشم طغرا بی مزه

Дар назари чизе ки ширин оядаш , хобасту бас

در نظر چیزی که شیرین آیدش، خواب است و بس

Олами хокӣ , чаҳ ҳндстон , чаҳ Эрон , пурғам аст

عالم خاکی، چه هندستان، چه ایران، پرغم است

Олимӣ ки ғам надорад , олам обасту бас

عالمی که غم ندارد،عالم آب است و بس