Дар муҳӣт гиряам ҳаргиз нагардад оби хушк

در محیط گریه ام هرگز نگردد آب خشک

Кӣ шавад чашми терм чун дидаи гирдоби хушк

کی شود چشم ترم چون دیده گرداب خشک

Рехт аз баси обрӯ дар пеши гулбарги лабат

ریخت از بس آبرو در پیش گلبرگ لبت

Шуд гули шодоби соғар , чун гули маҳтоби хушк

شد گل شاداب ساغر، چون گل مهتاب خشک

Мушти хӯнии доштами вази даврии он глъзор

مشت خونی داشتم وز دوری آن گلعذار

Рафта рафта шуд танам чун донаи унноби хушк

رفته رفته شد تنم چون دانه عناب خشک

Бас ки ҳайрон шуд з бе оромии чашми терм

بس که حیران شد ز بی آرامی چشم ترم

Гашт дар айни равонӣ , чашмаи симоби хушк

گشت در عین روانی، چشمه سیماب خشک