Бас ки ризқи мо туфайлӣ шуд зи девони қазо

بس که رزق ما طفیلی شد ز دیوان قضا

Дошт ҳукми мизбон ,гар миҳмонӣ доштем

داشت حکم میزبان، گر میهمانی داشتیم

Чархи дуни ҳиммат , ба ҳафтод ва ду тани обии надод

چرخ دون همت، به هفتاد و دو تن آبی نداد

Мо тан танҳо , ба ӯ умед ноне доштем

ما تن تنها، به او امید نانی داشتیم