намегирад қарори он шӯхи як дам чун сабо дар вай

نمی گیرد قرار آن شوخ یک دم چون صبا در وی

Агар кошонае аз хоки домангир май созам

اگر کاشانه ای از خاک دامنگیر می سازم

Ба ёди сӯраташ ҳар ҷои нигоҳам бар замин уфтад

به یاد صورتش هر جا نگاهم بر زمین افتد

Ту гӯйӣ бар замин чун кӯдакони тасвир май созам

تو گویی بر زمین چون کودکان تصویر می سازم