Тан мо сиришта хӯн , дили мо чакидаи ғам

تن ما سرشته خون، دل ما چکیده غم

Чаҳ аҷаб ки дар ҷавонӣ , қад мо шавад хамида

چه عجب که در جوانی، قد ما شود خمیده

Дили мо зи доми он гул , накушуд ба сӯии дигар

دل ما ز دام آن گل، نکشد به سوی دیگر

Ба қафас нишаста рангӣ ки з рӯй мо парида

به قفس نشسته رنگی که ز روی ما پریده

Қадаҳи шароби гулгун , чу гирифтаи бӯса аз вай

قدح شراب گلگون، چو گرفته بوسه از وی

Нагузидагар лабашро , лаби хешро гузида

نگزیده گر لبش را، لب خویش را گزیده

Ба ду сатри шиква , сад ҷои дил нома шуд шикаста

به دو سطر شکوه، صد جا دل نامه شد شکسته

Нишнид панди моро , қалами забони бурӣда

نشنید پند ما را، قلم زبان بریده