Мушти хасам , вале чу нишинам ба он баҳор

مشت خسم، ولی چو نشینم به آن بهار

Гулдаста мекунад асари рангу бӯи маро

گلدسته می کند اثر رنگ و بو مرا

Сад раҳгар аз хумор беафтам ба пои хам

صد ره گر از خمار بیفتم به پای خم

Як дастгир нест ба ғайр аз сабуи маро

یک دستگیر نیست به غیر از سبو مرا

Неи шамъи пай ба гиряи ман май барад , на абр

نی شمع پی به گریه من می برد، نه ابر

Кздидаҳ , ҷой қатра чакад орзӯи маро

کزدیده، جای قطره چکد آرزو مرا