эй акси рух ҷон диҳад ойӣнаи дил ро

ای عکس رخ جان دهد آیینه دل را

Чун мӯъҷизи исо !

چون معجز عیسی!

Тӯтӣ шудаи ҳайрони суханҳои ту ҷоно

طوطی شده حیران سخن‌های تو جانا

Бо он лаб гуё !

با آن لب گویا!

То бо қади шамшоди гузаштии сӯии гулшан

تا با قد شمشاد گذشتی سوی گلشن

Қамарӣ ба фиғон шуд

قمری به فغان شد

Наргиси пай назора шавад дидаи саропо

نرگس پی نظاره شود دیده سراپا

Аз баҳри тамошо

از بهر تماشا

Аз шарми ҷамоли ту шудаи Юсуфи мисрӣ

از شرم جمال تو شده یوسف مصری

Дар зовияи чоҳ

در زاویه چاه

Савдоӣ ту дорад ба сари Вомиқу узро

سودای تو دارد به سر وامق و عذرا

Танҳо на Зулайхо !

تنها نه زلیخا!

Пероҳани гул дар чаман аз шавқи ту чок аст

پیراهن گل در چمن از شوق تو چاک است

Аз фурқати рӯят

از فرقت رویت

Хӯни бастаи дили ғунчаи зи лаъли ту ҳамоно

خون بسته دل غنچه ز لعل تو همانا

Чун бода ба мино !

چون باده به مینا!

Боди саҳар аз накҳати зулфат ба гулистон

باد سحر از نکهت زلفت به گلستان

Оварад насимӣ

آورد نسیمی

Сӯсан ба забон таъна зад оҳӯии хато ро

سوسن به زبان طعنه زد آهوی خطا را

Зон рафт ба саҳро

زان رفت به صحرا

Хизри хат ту дода ба райҳони адаби ноз

خضر خط تو داده به ریحان ادب ناز

Аз қоидаи бӯ

از قاعده بو

Дар кишвар хӯбӣ набӯд лолаи ъзоро

در کشور خوبی نبود لاله‌عذارا

Чун ту шаҳи воло !

چون تو شه والا!

То лашкари ҳасани ту ба тороҷи з ҳар сӯ

تا لشکر حسن تو به تاراج ز هر سو

Оварад шабихун

آورد شبیخون

Чашм аз паии ҷони бурдану рух аз паии яғмо

چشم از پی جان بردن و رخ از پی یغما

Дар малики дили мо !

در ملک دل ما!

Туғрул ба хаёли сари зулфи ту асир аст

طغرل به خیال سر زلف تو اسیر است

Растани натавонад

رستن نتواند

Занҷир буд ҳар сари мӯи пои ҷунун ро

زنجیر بود هر سر مو پای جنون را

Зон зулфи мтро !

زان زلف مطرا!