Омад перӣ ва , зишт шуд сӯрати ту

آمد پیری و، زشت شد صورت تو

Аз даст ту бигирифт турои накбати ту

از دست تو بگرفت ترا نکبت تو

Аз баси бетони ту чашм чун пунба шуда аст

از بس بتن تو چشم چون پنبه شده است

Монад ба камони пунбаи зани қомати ту

ماند به کمان پنبه زن قامت تو