Гар дил нашудӣ бойени ду мисраи шодам

گر دل نشدی باین دو مصرع شادم

Додӣ ғами рӯзгори хуш бар бодам

دادی غم روزگار خوش بر بادم

Аз фикру хаёли шеърами ин фоидаи бас

از فکر و خیال شعرم این فایده بس

Кон мекунад аз ҳар ғами пучи озодам

کآن میکند از هر غم پوچ آزادم