Ъёзболаҳ аз рӯзӣ ки ишқам дар ҷунуни орад

عیاذباله از روزی که عشقم در جنون آرد

Сар занҷир гираду з дар ақлами даруни орад

سر زنجیر گیرد و ز در عقلم درون آرد

Ману раду қабули базми султонӣ ки дарбонаш

من و رد و قبول بزم سلطانی که دربانش

Ба сад хорӣ кунад берун ба сади иззати даруни орад

به سد خواری کند بیرون به سد عزت درون آرد

Ба ҷурми ишқи дарбанди яке султон бе раҳмам

به جرم عشق دربند یکی سلطان بی رحمم

Ки ҳаркас ояд аз девон ӯ фармони хӯни орад

که هرکس آید از دیوان او فرمان خون آرد

Сари хусрави з гул гардад гарони Фарҳодро нозам

سر خسرو ز گل گردد گران فرهاد را نازم

Ки гулгунро ба гардан гирад ва аз бесутуни орад

که گلگون را به گردن گیرد و از بیستون آرد

Каманди ҷазбаи маъшӯқ агар дар ҷони нёўизд

کمند جذبهٔ معشوق اگر در جان نیاویزد

Касе парвонаро дар оташ сӯзанда чун орад

کسی پروانه را در آتش سوزنده چون آرد

Бирав фориғ нишин ваҳшӣ ки нахли орзӯмандӣ

برو فارغ نشین وحشی که نخل آرزومندی

Наёрад бор агар ҳам оварад бори забуни орад

نیارد بار اگر هم آورد بار زبون آرد