Ман ки чун шамъ аз туфи дил ҷонгдозӣ ме кунам

من که چون شمع از تف دل جانگدازی می‌کنم

Гар серум бурдорӣ аз тан сарфарозӣ ме кунам

گر سرم برداری از تن سرفرازی می‌کنم

Бо чунин тундӣ ва бе бокӣ ки он ошиқ кашаст

با چنین تندی و بی باکی که آن عاشق کشست

Оҳ агар донад ки бо ӯ ъшқбозӣ ме кунам

آه اگر داند که با او عشقبازی می‌کنم

намекашад онам ки ханҷар мезанад вонгаҳ ба ноз

می‌کشد آنم که خنجر می‌زند وانگه به ناز

Боз май пурсад ки чун ошиқ навозӣ ме кунам

باز می پرسد که چون عاشق نوازی می‌کنم

эй азизон бор хоҳам басти ёр ман куҷост

ای عزیزان بار خواهم بست یار من کجاست

Ҳозираш созед то ман кор созӣ ме кунам

حاضرش سازید تا من کار سازی می‌کنم

Ҳамчуи ваҳшии ним бсмл дар миёни хоку хӯн

همچو وحشی نیم بسمل در میان خاک و خون

Май тапам ва он шӯхи пиндорад ки бозӣ ме кунам

می‌تپم و آن شوخ پندارد که بازی می‌کنم