эй мурғи саҳари ҳасрати бустон ки дорӣ

ای مرغ سحر! حسرت بستان که داری؟

Ин нола ба андозаи ҳурмон ки дорӣ

این ناله به اندازهٔ حرمان که داری؟

эй хушки лаби бодияи ин сӯзи ҷигари тоб

ای خشک‌لب بادیه! این سوزِ جگرتاب

Дар орзӯии чашмаи ҳайвон ки дорӣ

در آرزوی چشمهٔ حیوان که داری؟

эй пои талаби ӣнҳамаи хӯни бастаи ҷароҳат

ای پای طلب این همه خون بسته جراحت

Аз захми муғелони биёбон ки дорӣ

از زخم مغیلان بیابان که داری؟

Пажмурда шуд эй зарди гёи барги умедат

پژمرده شد ای زردگیا! برگِ امیدت

Умеди нам аз чашмаи ҳайвон ки дорӣ

امید نم از چشمهٔ حیوان که داری؟

эй шуълаи афрӯхтаи ин ҷони пари оташ

ای شعلهٔ افروخته! این جان پر آتش

Тез аз асари ҷунбиши домон ки дорӣ

تیز از اثر جنبش دامان که داری؟

Мо худ ҳама донанд ки аз тир ки нолим

ما خود همه دانند که از تیر که نالیم

Ин нолаи ту аз тезии мижгон ки дорӣ

این ناله، تو از تیزی مژگان که داری؟

Ваҳшии суханони ту аҷаби сина гудоз аст

وحشی سخنان تو عجب سینه‌گداز است

Ин гармии табъ аз туфи пинҳон ки дорӣ

این گرمی طبع از تَفِ پنهان که داری؟