Нишастам дӯш дар кунҷӣ ки созам
نشستم دوش در کنجی که سازم
Сари кулро ба зери Фўтаҳи пинҳон
سر کل را به زیر فوطه پنهان
Дар он соъати ҳакимӣ дар гузар буд
در آن ساعت حکیمی در گذر بود
Маро чун дид зонсони гашти хандон
مرا چون دید زانسان گشت خندان
Парешони ҳол худ будам дар он вақт
پریشان حال خود بودم در آن وقت
зи феъл ӯ шудам аз сари парешон
ز فعل او شدم از سر پریشان
Ба ман гуфто ки доруе маро ҳаст
به من گفتا که دارویی مرا هست
Каз он доруи сари кули рости дармон
کز آن دارو سر کل راست درمان
Биё то бар сарати пошам ки равед
بیا تا بر سرت پاشم که روید
Туро мӯии сар аз хосияти он
تو را موی سر از خاصیت آن
Кашидам аз ҷигари оҳӣ ва гуфтам
کشیدم از جگر آهی و گفتم
Магар нашунидае ҳарфи бузургон :
مگر نشنیدهای حرف بزرگان:
« замини шӯраи сунбул бар наёрад
«زمین شوره سنبل بر نیارد
Дар ӯ тухму амал зойеъ магардон »
در او تخم و عمل ضایع مگردان»