Гар бо ту гуҳӣ назар кунам пинҳонӣ

گر با تو گهی نظر کنم پنهانی

Лозим набӯд ки табъи худ ранҷоне

لازم نبود که طبع خود رنجانی

Ман будаму дӣданӣ чу ин ҳам манъ аст

من بودم و دیدنی چو این هم منع است

Он низ ба ёрон дигар арзонӣ

آن نیز به یاران دگر ارزانی